รวมเอ๋ยรวมบ้าน
ร่วมสมานสานสมัครรักกันเหลือ
บ้านรักเธอละเมอรักจักจุนเจือ
บ้านสิบแปดเอื้อเฟื้อเหนือกว่าใคร

เริ่มฮาเฮเมธามหาเท่
คู่เสน่ห์ปรเมศวร์แสนสดใส
ศันสนะสมประสงค์ก็ส่งใจ
บอกใครใครว่าบ้านผมกลมเกลียวกัน

วรยศสดเสี่ยวพริ้วเพรียวลม
พงศธรหน้ากลมก็คมสัน
กวนอารมณ์คมในฝักจักรพันธ์
วีรพลคนช่างฝันนั้นแรงดี

อีกเฉลิมฉลองชัดชลัฐหล่อ
ร่วมกันก่อต่อตั้งบ้านหลังนี้
ธงไทยธัชธวัชชัยคนใจดี
และอาจารย์ธนนท์ตรีเป็นศรีเรือน

คนสุดท้ายธัชพลคนนำบ้าน
สายใยสานสามัคคีที่ใดเหมือน
รวมบ้านเรารักกันมิแชเชือน
โอ้ว่าเรือนรักเธอแสนสุขใจ

แม้เรียงร้อยรำพันคำหมื่นแสน
มิอาจแทนความในใจใฝ่ฝัน
อยากรวบรวมรื้อฟื้นทุกคืนวัน
ซึ่งร่วมทุกข์สุขสันต์ด้วยกันมา

ในครานี้ที่เธอต้องไปแล้ว
คงคลาดแคล้วขาดไกลเกินหวนหา
เจ็บปวดใจเกินจะพรรณนา
จำร่ำลาจากไปไกลห่างกัน

อยากยื้อยั้งเธอไว้ให้เธออยู่
แม้รับรู้มันมากไปเกินใจฝัน
หวังเพียงว่าเรายังมีกันและกัน
เธอจะอยู่ในใจฉันไม่ผันแปร

ค่อยค่อยกำมือหญิงสาว
งามเกินดวงดาว
จับขึ้นมาแนบดวงใจ

เอ่ยคำค่อยค่อยออกไป
ด้วยรักจากใจ
ขอบคุณเวลาที่มี

ค่อยค่อยเพิ่มทุกนาที
ความผูกพันนี้
รู้ไหมรักเธอมากมาย

. . .
. . .
. . .

ค่อยค่อยค่อยลงปลงใจ
เธอเดินจากไป
“เสียงนั้น”ค่อยค่อยค่อยลง

ทำใจนิ่ง ละทิ้ง สิ่งที่ยื้อ
เดินต่อไป ดื้อดื้อ ไม่ยำเกรง
ใจที่หลับ จับทางได้ คล้ายเสียงเพลง
ที่บรรเลง มีรูปแบบ ให้เข้าใจ

ใช้ตาเพ่ง มองรูป ของเสียงนั้น
เธอมีวัน เห็นท่วง ทำนองไหม
จงนำเสียง ซึมสู่ ข้างใน
จะเข้าใจ กลไก ที่แอบมา

ปล. แต่งไว้นานมากแล้วครับ มาอ่านอีกที ยังแอบงงว่าตัวเองจะสื่อเรื่องอะไรกันแน่

=1=

โลกกลมกลมนั่นคงจะกลมเกลี้ยง
โลกเอียงเอียงนั้นคงจะเอียงบ่อย
คนเหงาเหงานั้นก็คงต้องนั่งหงอย
คนที่คอยก็ยังต้องคอยต่อไป

โลกกลมกลม ทำไมมุมถึงได้เยอะ
มุมเลอะเทอะ มุมสวยงาม มุมยิ่งใหญ่
คล้ายอารมณ์ที่เปปนละคนไป
มีหลากหลายรอให้ใจไปให้เจอ

โลกเดี๋ยวใหญ่ เดี๋ยวเล็ก ไม่เคยนิ่ง
เดี๋ยวก็จริง เดี๋ยวก็หลอก อยู่เสมอ
คล้ายใจที่เปลี่ยนแปลงไปของตัวเธอ
และทุกคนที่ฉันเจอเสมอไป

โลกหนาวหนาวเหงาเหงาเศร้าเศร้าเหี่ยว
เผลอแป๊บเดียวก็อุ่นแสนสดใส
เปิดหน้าต่างตากลมแล้วลอยใจ
สูงขึ้นไปมองโลกใหม่ยิ้มหนึ่งที

=2=

หลังฝนตกแดดก็ออกรุ้งก็อิ่ม
แล้วคนยิ้มหายเหงาไหมตอนนี้
เหงาเหมือนควันปัดเป่าก็จางดี
รู้อีกทีลอยกลับมาอยู่หน้าเรา

ควันจากไหนใครจุดหรือหลุดลอย
ถึงหงอยหงอยละห้อยนั่งคอยเหงา
ย่อมมีผู้ก่อไฟในใจเรา
แต่คนเผาย่อมเป็นเราเพียงคนเดียว

น้ำสิน้ำน้ำเจ๋งมากเลยนะ
ดับไฟซะรดซ้ำให้หายเหี่ยว
น้ำรดใจหน่ะหายากจริงเชียว
ไม่รู้ต้องท่องเที่ยวที่ไหนเจอ

งั้นทำใจเย็นเย็นให้ไฟดับ
ต้องระวังไฟลุกกลับเวลาเผลอ
ไม่ต้องหรอกแค่ได้คุยอยู่ใกล้เธอ
กลับคล้ายเจอน้ำรดสดชื่นใจ

แค่ได้ฟังเสียงเธอ ดัง
ถึงโสตประสาทข้างใน ใจ
รู้สึกดังโลกนี้มันเปลี่ยนไป
มันช่างสดใส ไม่มีใครทำได้เท่าเธอนะเธอนะเธอ

แค่ได้มองยิ้มของ เธอ
รู้สึกว่าเจอที่พัก ใจ
และอยากจะเจอยิ้มนี้ไปตลอดไป
ไม่ยอมจากไปไหน…

อยากให้เธอรู้ ว่าฉันรู้ ว่าฉันพบและได้รู้ ว่าเธอนั้น สำคัญมากมาย
ก็ในความฝัน ทุกๆ ฝัน ที่ตรงนั้นและวันนั้น ในภาพความฝัน ฉันยืนข้างเธอ
ห้องของฉันนั้นคงว่างเปล่า ชีวิตก็คงว่างเปล่า หากฉันไม่ได้พบเธอ
ยังรักเธอเสมอ และหวังว่าเธอให้อภัย

อยากได้ยินเสียงเธอ จัง
ก็มันเป็นดังเสียง ดนตรี
เธอช่วยบรรเทาความทุกข์ ที่ฉันมี
อยากเธออยู่ตรงนี้ ได้ไหมคนดีนะเธอนะเธอ

ฉันมีใจแค่ดวง เดียว
ดวงเดียวนั้นก็คือ เธอ
ฉันยังไม่อยากขาดใจ นะเออ
ได้โปรดเธออย่าไปไหน… ได้ไหม ได้ไหม

อยากให้เธอรู้ ว่าฉันรู้ ว่าฉันพบและได้รู้ ว่าเธอนั้น สำคัญมากมาย
ก็ในความฝัน ทุกๆ ฝัน ที่ตรงนั้นและวันนั้น ในภาพความฝัน ฉันยืนข้างเธอ
ห้องของฉันนั้นคงว่างเปล่า ชีวิตก็คงว่างเปล่า หากฉันไม่ได้พบเธอ
ยังรักเธอเสมอ และหวังว่าเธอให้อภัย

อนิจจาเจ้าปักษาหารู้ไม่
ความพยายามความฝันใฝ่ไม่แปรผัน
แต่จุดหมายปลายนี้ไม่มีวัน
มันน่าเศร้าหรือน่าขันหรือน่าชื่นชม

ฉันเฝ้ามองเธอมานานกว่าความนิรันดร์
ด้วยความอิดหนาระอาใจและอดทนอดกลั้น
ฉันนั่งจมจ่อมท่ามกลางเอกภพ
อยู่ในความมืด ไร้แสง ไร้เสียง กับใจที่ไม่เคยสงบ

เมื่อไหร่จักรวาลจะเน่า
ฉันยังหวังถึงวันที่ไม่มีเรา
เธอเอย เธออาจไม่เคยรู้
กระซิบเสียงหวานแนบหู

เธอดำรงอยู่อย่างไร้ความหมาย

ฟังเพลงขึ้นต้นของ Amagami ss แล้วก็ประทับใจหน่ะครับ